می سپارم به تو

یارب ان نوگل خندان که سپردی بمنش

        میسپارم به توازدست حسودچمنش

گرچه ازکوی فناگشت بصدمرحله دور

         دوربادآفت دورفلک، ازجان وتنش

به ادب نافه گشایی کن ازآن زلف سیاه 

       جای دلهای عزیز است بهم برمزنش

/ 1 نظر / 3 بازدید
رها

سلام دوست عزيز چه انتخاب زيبايي حضورتان در خانه دلم باعث خوشحاليم گشت اميدوارم بيشتر از نظراتتان بهره‌مند گردم