نام ومعانی ماه های شمسی در ایران باستان

تیر:فرشته ای که موکل است برروزتیروماه تیرماه چهارم ازسال شمسی،روزسیزدهم ازهرماه شمسی

تیرگان:جشنی که درروزسیزدهم ازتیرماه برپامی شد.

 

 

مرداد:ماه پنجم ازهرماه شمسی.هفتمین روز هرماه شمسی.

مردادگان:روزهفتم ماه مردادکه ایرانیان باستان آن راجشن می گرفتند

شهریور:ماه ششم ازسال شمسی ،اخرین ماه تابستان ،روزچهارم ازهرماه شمسی،نام فرشته ای است.

شهریورگان:جشنی که در روزچهارم ازشهریورماه برپامی شد.

مهر:مهر محبت،رب النوع آریایی ،خورشید،آفتاب ،ماههفتم ازسال شمسی،روزشانزدهمهرماه شمسی.

مهرگان:مهمترین عیدایرانیان جنوب غربی ،درواقع مهمترین روزنقطه ی اصلی بامبدا اساسی سال.اغازسال ازپاییز بوده است.این روز ظاهرا عیدمیترایعنی مهرخدای نئر وافتاب بود.

آبان:ایزدنگهبان اب،روزدهمهرماه شمسی،

آبانگاه:روزدهم فروردین اگردراین روزباران بباردآبانگاه مردان است ومردان به اب در ایند.

آبانگان:جشنی که درایران باستان که در روز دهم ابان برپامی شد.

آذر:روزنهم ازهرماه شمسی،

اذرجشن:جشنی که درروز نهم ازماه اذربرپامی شد.دراین روزبه زیارت اتشکده هامی رفتند.

دی:آفریننده ،صفت اهورامزدا،دهمین ماه ازهرسال شمسی،روزهای هشتم ،پانزدهم وبیست وسوم هرماه شمسی،برای اینکه سه روز موسوم به دی باهم اشتباه نشودنام هریک رابه نام روزبعدپیوندمی دادند.مثلا روزهشتم را دی به اذر،وروزپانزدهم را دی به مهر وروزوروزبیست وسوم را دی به دی.

بهمن:دومین روزازهرماه شمسی .

بهمنگان:جشنی که درروزدوم ازماه بهمن به واسطه ی توافق اسم روزبا اسم ماه درایران باستان منعقد می شد.

اسفند:ماه دوازدهم سال شمسی ،روزپنجم ازهرماه شمسی.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

/ 0 نظر / 6 بازدید